Differences

This shows you the differences between two versions of the page.

--- aftrek:teruggaaf [2024/10/13 11:16] – avdoesum
+++ aftrek:teruggaaf [2024/11/13 10:25] (current) – avdoesum
@@ Line 11: / Line 11: @@
 ===1.1  Minimale termijn teruggaafverzoek===
 De minimale termijn waarop een btw-teruggaafverzoek van buitenlandse ondernemers betrekking heeft moet drie maanden zijn. De belastingdienst buitenland meent dat dit niet is gekoppeld aan het eerste, tweede, derde en vierde kwartaal van een kalenderjaar. Dus voor bijvoorbeeld een teruggaafverzoek over de maand juli is het niet noodzakelijk te wachten met indienen tot 1 oktober. Zolang op het formulier OB 68 maar staat vermeld dat het dan om de periode januari-juli gaat (of mei-juli).
+----
 ===1.2  Inkoopcombinatie===
@@ Line 20: / Line 24: @@
 ----
 ===1.3 Teruggaaf 13e RL is lex specialis 170 Btw-RL===
@@ Line 36: / Line 41: @@
 ----
+===1.5 Stellen van fatale termijnen voor teruggaaf is toegestaan===
+  * Nestrade \\ **41.** Het Hof heeft reeds geoordeeld dat de mogelijkheid om zonder enige tijdsbeperking een verzoek om teruggaaf van een btw-overschot in te dienen, haaks staat op het rechtszekerheidsbeginsel, dat verlangt dat de fiscale situatie van een belastingplichtige, met name zijn rechten en plichten jegens de fiscus, niet gedurende onbepaalde tijd in het ongewisse blijft (arrest van 21 juni 2012, __Elsacom__, C‑294/11, EU:C:2012:382, punt 29). Het Hof heeft erkend dat het met het recht van de Unie verenigbaar is dat in het belang van de rechtszekerheid, die zowel de belastingbetaler als de betrokken bestuursinstantie beschermt, redelijke beroepstermijnen worden vastgesteld die gelden op straffe van verval van recht. Dergelijke termijnen maken de uitoefening van de door het Unierecht verleende rechten immers niet in de praktijk onmogelijk of uiterst moeilijk, ook al leidt het verstrijken van deze termijnen per definitie tot gehele of gedeeltelijke afwijzing van de ingestelde vordering (arrest van 14 juni 2017, Compass Contract Services, C‑38/16, EU:C:2017:454, punt 42 en aldaar aangehaalde rechtspraak).
+----