Differences

This shows you the differences between two versions of the page.

--- formeel:proceskostenvergoeding [2026/05/18 15:50] – [3.2 Proceskostenvergoeding ivm ORT] avdoesum
+++ formeel:proceskostenvergoeding [2026/06/16 14:34] (current) – avdoesum
@@ Line 20: / Line 20: @@
 ====2.	Regelgeving====
+  * Besluit proceskosten bestuursrecht \\ //Besluit van 22 december 1993, Stb. 763, laatstelijke gewijzigd bij het Besluit van 5 december 2005, Stb. 628//.
 ----
@@ Line 45: / Line 47: @@
 ----
+===3.3 Proceskostenvergoeding===
+  * HR 14 juli 2006, nr. 42477, ?????, r.o. 3.4\\ Voor vergoeding van kosten genoemd in Besluit proceskosten bestuursrecht, andere dan die betreffende beroepsmatig verleende bijstand, heeft te gelden dat het gemaakt zijn van die kosten uiterlijk bij het sluiten van het onderzoek ter zitting van het Hof, moet zijn medegedeeld.
+  * Conclusie van advocaat-generaal Ettema van 5 december 2025, nr. 23/03662, [[https://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:PHR:2025:1336|ECLI:NL:PHR:2025:1336]] \\ **5.7** In het verleden heeft de Hoge Raad met betrekking tot de ‘Richtlijn van de belastingkamers van de gerechtshoven inzake vergoeding van proceskosten bij WOZ-taxaties, Raad voor de Rechtspraak’ (Richtlijn proceskosten bij WOZ-taxaties)16, geoordeeld dat die richtlijn ‘recht’ is als hiervoor bedoeld.17 __Hij is echter inmiddels omgegaan__. In een arrest van 13 juni 2025 oordeelt hij als volgt (voetnoten weggelaten):18 \\ //“4.1.5 __De Richtlijn is niet aan te merken als recht in de zin van artikel 79 van de Wet op de rechterlijke organisatie__. Zij is immers niet vastgesteld door de gerechtsvergadering van het Hof. De Hoge Raad kan daarom niet beoordelen of het Hof de Richtlijn heeft geschonden. In zoverre komt de Hoge Raad terug van zijn arrest van 27 november 2015, ECLI:NL:HR:2015:3370, rechtsoverweging 2.3.1. \\ 4.1.6 Dit neemt niet weg dat het wenselijk is dat de gerechten in feitelijke instantie op dit punt uniformiteit nastreven (zie hiervoor in 4.1.3). Toepassing van de Richtlijn is daarvoor een aanvaardbaar en geëigend middel. De gerechten in feitelijke instantie zijn echter niet op grond van algemene beginselen van behoorlijke rechtspleging gehouden om in overeenstemming met de Richtlijn te beslissen, aangezien deze niet is vastgesteld door een instantie die de bevoegdheid heeft rechters in die zin te binden. Zij zijn daarom, indien zij de Richtlijn niet toepassen of wanneer zij daarvan afwijken, evenmin gehouden te motiveren waarom zij dat doen. De klacht faalt voor zover deze uitgaat van een andere rechtsopvatting.”//
 ====4.	Literatuur====
 ----